craindre
| verb type: | other irregulars (recevoir, suivre, vivre, etc.) |
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
présent
crains
crains
craint
craignons
craignez
craignent
crains
craint
craignons
craignez
craignent
aller + infinitif
vais craindre
vas craindre
va craindre
allons craindre
allez craindre
vont craindre
vas craindre
va craindre
allons craindre
allez craindre
vont craindre
conditionnel
craindrais
craindrais
craindrait
craindrions
craindriez
craindraient
craindrais
craindrait
craindrions
craindriez
craindraient
conditionnel passé
aurais craint
aurais craint
aurait craint
aurions craint
auriez craint
auraient craint
aurais craint
aurait craint
aurions craint
auriez craint
auraient craint
passé composé
ai craint
as craint
a craint
avons craint
avez craint
ont craint
as craint
a craint
avons craint
avez craint
ont craint
imparfait
craignais
craignais
craignait
craignions
craigniez
craignaient
craignais
craignait
craignions
craigniez
craignaient
subjonctif
craigne
craignes
craigne
craignions
craigniez
craignent
craignes
craigne
craignions
craigniez
craignent
subjonctif passé
aie craint
aies craint
ait craint
ayons craint
ayez craint
aient craint
aies craint
ait craint
ayons craint
ayez craint
aient craint
impératif
crains
craignons
craignez
future
craindrai
craindras
craindra
craindrons
craindrez
craindront
craindras
craindra
craindrons
craindrez
craindront
plus-que-parfait
avais craint
avais craint
avait craint
avions craint
aviez craint
avaient craint
avais craint
avait craint
avions craint
aviez craint
avaient craint
