mener
| verb type: | stem changing verbs |
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
je
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
tu
il/elle
nous
vous
ils/elles
présent
mène
mènes
mène
menons
menez
mènent
mènes
mène
menons
menez
mènent
aller + infinitif
vais mener
vas mener
va mener
allons mener
allez mener
vont mener
vas mener
va mener
allons mener
allez mener
vont mener
conditionnel
mènerais
mènerais
mènerait
mènerions
mèneriez
mèneraient
mènerais
mènerait
mènerions
mèneriez
mèneraient
conditionnel passé
aurais mené
aurais mené
aurait mené
aurions mené
auriez mené
auraient mené
aurais mené
aurait mené
aurions mené
auriez mené
auraient mené
passé composé
ai mené
as mené
a mené
avons mené
avez mené
ont mené
as mené
a mené
avons mené
avez mené
ont mené
imparfait
menais
menais
menait
menions
meniez
menaient
menais
menait
menions
meniez
menaient
subjonctif
mène
mènes
mène
menions
meniez
mènent
mènes
mène
menions
meniez
mènent
subjonctif passé
aie mené
aies mené
ait mené
ayons mené
ayez mené
aient mené
aies mené
ait mené
ayons mené
ayez mené
aient mené
impératif
mène
menons
menez
future
mènerai
mèneras
mènera
mènerons
mènerez
mèneront
mèneras
mènera
mènerons
mènerez
mèneront
plus-que-parfait
avais mené
avais mené
avait mené
avions mené
aviez mené
avaient mené
avais mené
avait mené
avions mené
aviez mené
avaient mené
